Δυσεύρετη η φοιτητική στέγη

Δυσεύρετη η φοιτητική στέγη

Βάση αξιόπιστων πηγών που δίνουν οι εταιρίες διαχείρισης ακινήτων η εύρεση φοιτητικής στέγης στην Αθήνα για τους νέους φοιτητές που εισήχθησαν στις πανεπιστημιακές και πολυτεχνικές σχολές είναι πλέον δυσεύρετη. Και δεν είναι μόνο δυσεύρετη, είναι και πανάκριβη. Τα ενοίκια σε περιοχές που βρίσκονται κοντά σε πανεπιστημιακές σχολές, όπως είναι τα Εξάρχεια, Λ. Αλεξάνδρας, Ζωγράφου, Αιγάλεω, Παγκράτι, Ιλίσια  αλλά και άλλες έχουν πολύ υψηλά ενοίκια. Ένα δυάρι πχ μπορεί και να έχει ενοίκιο και 350-400 ευρώ. Απ’ ότι μας πληροφορούν οι εταιρίες διαχείρισης ακινήτων η κατάσταση αυτή δεν υφίσταται μόνο στην Αθήνα, αλλά και σε όλες τις πόλεις της επαρχίας και ιδιαίτερα Πάτρα, Θεσσαλονίκη, Κρήτη. Αυτό συμβαίνει γιατί τα πέντε τελευταία χρόνια αναπτύχθηκε στη χώρα μας η τουριστική μίσθωση των διαμερισμάτων. Συγκεκριμένα οι ιδιοκτήτες ακινήτων – σπιτιών ή οι διαχειριστές αυτών των ακινήτων τα διαθέτουν πλέον μόνο για τουριστική εκμετάλλευση και συγκεκριμένα για βραχυχρόνια μίσθωση. Και όπως επικρατεί να λέγεται λόγω της πλατφόρμας που διαχειρίζεται τέτοιου είδους ακίνητα καθιερώθηκε η βραχυχρόνια τουριστική μίσθωση να ονομάζεται Air-Bnb. Αυτή η εξέλιξη  άλλαξε τα δεδομένα και στη φοιτητική κατοικία. Γι’ αυτό λοιπόν οι ιδιοκτήτες ακινήτων σε μεγάλες πόλεις όπως προαναφέραμε με μεγάλη τουριστική κίνηση διαθέτουν τα σπίτια τους – διαμερίσματα για χρήση air-bnb και δεν τα δίνουν για κατοικία σε φοιτητές. Το πρόβλημα εντείνεται στις πόλεις που υποδέχονται πολλούς φοιτητές οι οποίες όμως αποτελούν και τουριστικά θέρετρα, όπως είναι η Ρόδος, η Κέρκυρα, τα Χανιά, το Ηράκλειο, τα Ιωάννινα. Οι κατοικίες σε αυτές τις τοποθεσίες είναι όχι μόνο δυσεύρετες αλλά και πανάκριβες.

Την επικρατούσα αυτή κατάσταση αναγκάστηκαν να πάρουν στα χέρια τους και οι πρυτανικές αρχές των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων οι οποίες συνεργάστηκαν με τις περιφέρειες, ώστε να εξασφαλιστεί η εύρυθμη λειτουργία των σχολών από πλευράς παρακολούθησης-πληρότητας των μαθημάτων.

Πολλές λοιπόν περιφέρειες σε συνεργασία με τα πανεπιστημιακά ιδρύματα και με τις εταιρίες διαχείρισης ακινήτων έχουν δημιουργήσει μία βάση δεδομένων όπου καταγράφονται όλα τα διαθέσιμα προς ενοικίαση σπίτια ώστε να εξυπηρετηθούν κατά το καλύτερο δυνατό τρόπο οι ανάγκες των νέων φοιτητών. Πολλές περιφέρειες ανά την Ελλάδα έχουν εντοπίσει μεγάλα διαμερίσματα τριών-τεσσάρων δωματίων όπου και προωθούν εκεί φοιτητές προκειμένου να συγκατοικήσουν καθότι είναι πιο δύσκολο να νοικιαστεί με μακροχρόνια μίσθωση ένα διαμέρισμα 100 τ.μ. και πλέον όπως είναι και δύσκολο η εκμετάλλευση του μέσω βραχυχρόνιας μίσθωσης air-bnb. Μία άλλη ακόμα διέξοδος και ένας άλλος τρόπος αντιμετώπισης του προβλήματος που αφορά κυρίως την εύρεση στέγης στην Αθήνα αντιμετωπίζεται και ως εξής. Φοιτητές μισθώνουν κατοικίες σε απομακρυσμένες μεν από το κέντρο περιοχές της πόλης ή των σχολών τους, οι οποίες όμως βρίσκονται πολύ κοντά σε στάσεις του μετρό ή πολύ κοντά σε στάσεις άλλων συγκοινωνιακών μέσων και με αυτό τον τρόπο λύνουν το πρόβλημα τους έστω  και προσωρινά και μπορούν εν πάση περίπτωση να παρακολουθούν την ροή των μαθημάτων μέχρι να βρεθεί κατοικία πιο κοντά στη σχολή τους.

Η όλη διαμορφωθείσα κατάσταση έχει προκαλέσει  μία γενικότερη κινητικότητα γύρω  από την απαξίωση των ακινήτων σε όλη την Ελλάδα. Μετά από μία δραματική πτώση τιμών πώλησης ανά τετραγωνικό μέτρο αλλά και τιμή ενοικίασης, οι οποίες σε ορισμένες περιοχές ήταν δραματική ως απαξιωτική άρχισε σιγά σιγά η ανάκαμψη. Δειλά δειλά από το 2017 άρχισε η σταθεροποίηση των τιμών των ακινήτων ενώ το 2018 βλέπουμε μία αύξηση των τιμών η οποία είναι βέβαια ανάλογη των περιοχών. Υπάρχουν περιοχές όπου η άνοδος των τιμών αγγίζει το 7-8% σε υποβαθμισμένες κυρίως περιοχές, ενώ σε άλλες καλές περιοχές η αύξηση των τιμών μπορεί να φτάσει και το 20%. Αυτό που δύσκολα θα ανακάμψει όχι τόσο από πλευράς αξιοποίησης διαμερισμάτων αλλά από πλευράς καταστημάτων όπως ισχυρίζονται οι εταιρίες διαχείρισης ακινήτων είναι  το κέντρο της Αθήνας όπου εκεί η κατάσταση συνεχίζει να είναι απελπιστική. Οι τιμές απλά έχουν σταθεροποιηθεί και το μέλλον, αν δεν αλλάξει κάτι δραματικά, όπως επισκευές κτιρίων, ανακατασκευή πλατειών, πεζοδρομήσεις και άλλα θα παραμείνει για πολλά χρόνια υποβαθμισμένο.