Οι νέες μισθώσεις και η είσπραξη ενοικίων

Οι νέες μισθώσεις και η είσπραξη ενοικίων

 

Παλαιότερα και μέχρι πρόσφατα, το 2014, οι εμπορικές μισθώσεις προστατεύονταν από το νόμο. Η διάρκεια μιας εμπορικής μίσθωσης ήταν δωδεκαετής και μπορούσε να παραταθεί για τέσσερα ακόμη χρόνια. Η διάρκεια του μισθώματος μπορεί στο συμβόλαιο να ήταν μικρότερη αλλά τελικά υπερίσχυε η δωδεκαετία και φυσικά δεν μπορούσες να λύσεις τη μίσθωση. Το πρόβλημα όμως με τις μισθώσεις δεν ήταν μόνο η διάρκεια τους, ήταν και η αντιμετώπιση των κακόπιστων και δύστροπων ενοικιαστών, οι οποίοι για τον α ή το β λόγο καθυστερούσαν ή δεν κατέβαλαν το προβλεπόμενο μίσθωμα. Η διεκδίκηση των μισθωμάτων γινόταν με αγωγή η οποία ήταν πολύ χρονοβόρα με αποτέλεσμα η είσπραξη ενοικίων να καθίσταται δύσκολη ως αδύνατη και ο ιδιοκτήτης στην ουσία με δεμένα τα χέρια να μην μπορεί να κάνει οποιαδήποτε ενέργεια.

Από το Μάρτιο του 2014 με το νόμο 42 απελευθερώθηκαν όλες οι νέες εμπορικές μισθώσεις και πλέον τα συμφωνητικά μπορούν να έχουν μικρότερη διάρκεια, μέχρι και τρία χρόνια. Δηλαδή τα μισθώματα πλέον και το περιεχόμενο τους είναι ρυθμιστές και οι όροι των συμβολαίων καθορίζουν τη σχέση μεταξύ εκμισθωτή και μισθωτή. Όπως προαναφέραμε το ελάχιστο δεσμευτικό όριο για τη μίσθωση είναι η τριετία. Συνήθως η τριετία διαφυλάσσει τον εκμισθωτή, αλλά είναι ασύμφορη για τον μισθωτή γιατί ένας που θέλει να μισθώσει ακίνητο για εμπορική επιχείρηση, τα τρία χρόνια δεν επαρκούν. Μπορεί λοιπόν να συμφωνήσουν την εξαετία που είναι ένα λογικό χρονικό περιθώριο και για τους δύο. Μετά τη λήξη του συμβατικού χρόνου που αναγράφεται στο μισθωτήριο λύεται η σύμβαση και ο νόμος δεν προβλέπει κανενός είδους αποζημιώσεις για κανένα από τα δύο συμβαλλόμενα μέρη και για οιονδήποτε λόγο. Κατά αυτό τον τρόπο η αποχώρηση ή η λύση της σύμβασης καθίσταται πιο εύκολη και πιο γρήγορη.

Άλλαξε όμως και το νομικό πλαίσιο που διέπει τις μισθώσεις και τον τρόπο αντιμετώπισης των αφερέγγυων μισθωτών. Ο κακόπιστος και αφερέγγυος μισθωτής μπορεί να καταγγελθεί από τον ιδιοκτήτη και το δικαστήριο μέσα σε 40 μέρες να διατάξει την απόδοση του μισθίου και την αποβολή του μισθωτή από το μίσθιο. Άρα ο ιδιοκτήτης πλέον διαθέτει όπλα ώστε αφενός μεν να εισπράττει έγκαιρα τα μισθώματα του αλλά και να εκδιώξει τον κακόπιστο μισθωτή ώστε να ελευθερωθεί το ακίνητο του και να μπορεί να το αξιοποιήσει.

Πρέπει να σημειώσετε ότι με το νέο νόμο δεν ισχύουν και δεν έχουν εφαρμογή στις νέες μισθώσεις οι διατάξεις περί διάρκειας, ανοικοδόμησης, ιδιόχρησης και αποζημίωσης, μεταφοράς και άλλων. Όλα τα παραπάνω που αναφέρουμε αφορούν τις νέες μισθώσεις. Για παλαιές μισθώσεις ισχύει η δωδεκαετή παραμονή στο μίσθιο ακόμη και αν η μισθωτική διάρκεια της μίσθωσης είναι μικρότερη. Αυτό όμως που δεν ισχύει και στις παλαιότερες μισθώσεις είναι η παράταση πλέον της δωδεκαετίας και η αποζημίωση για την αποχώρηση του μισθωτή. Μετά δηλαδή τη δωδεκαετία και οι παλαιές μισθώσεις μπορούν να καταγγελθούν ελεύθερα από τον εκμισθωτή και η καταγγελία πρέπει να γίνει τρεις μήνες πριν από τη λύση της σύμβασης.

Με το νέο νόμο απελευθερώνονται οι νέες εμπορικές συμβάσεις, ο ιδιοκτήτης γίνεται κύριος του ακινήτου, ορίζει την περιουσία του και κυρίως την εκμεταλλεύεται όπως εκείνος νομίζει, ενώ ο μισθωτής γνωρίζει πλέον ότι η τήρηση των όρων του συμβολαίου που έχει υπογράψει και η έγκαιρη καταβολή μισθωμάτων, αποτελούν υποχρέωση του και βασική προϋπόθεση για την παραμονή του στο μίσθιο. Σήμερα βέβαια που απελευθερώθηκαν οι εμπορικές μισθώσεις, παρουσιάστηκε το φαινόμενο τα ακίνητα να μην μισθώνονται λόγω της οικονομικής ύφεσης και να παραμένουν κενά.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *